Samacheer Kalvi Class 7 Tamil Solutions Chapter 8.4 உண்மை ஓளி

கற்பவை கற்றபின்

Question 1. ஜென் கதைகளில் வேறு சிலவற்றை அறிந்து வந்து வகுப்பறையில் பகிர்க.
Answer: ஒரு கிராமத்தில், மிகுந்த செல்வந்தர் ஒருவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவருக்கு நிறைய வேலைக்காரர்கள் இருந்தனர். ஆனால், அவரது மனதில் நிம்மதி இல்லை. ஒரு நாள், ஒரு ஜென் துறவி அந்தக் கிராமத்திற்கு வந்தார். அந்த செல்வந்தர் அவரிடம் சென்று, தன் மனதில் நிம்மதி கிடைக்க என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கேட்டார். துறவி, செல்வந்தனை மூன்று கற்களைத் தூக்கச் சொல்லி, மலை மீது ஏறச் சொன்னார். அந்தக் கற்கள் கனமாக இருந்ததால், செல்வந்தனால் அவற்றை தூக்க முடியவில்லை. அப்போது துறவி, ஒவ்வொரு கல்லாக தூக்கிப் போடுமாறு கூறினார். செல்வந்தர் ஒரு கல்லைக் கீழே போட்டதும், பாரம் குறைந்ததாக உணர்ந்தார். இப்படி ஒவ்வொரு கல்லையும் கீழே போட்ட பிறகு, துறவி கேட்டார், "இப்போது பாரம் குறைந்ததா?" செல்வந்தரும், "ஆம்!" என்றார். துறவி விளக்கினார், "உன் மனதில் உள்ள அளவற்ற செல்வமே உனக்கு பாரமாக உள்ளது. அதைப் பணக்காரர்களுக்குக் கொடுத்தால், உனக்கு நிம்மதி கிடைக்கும்." செல்வந்தரும் அப்படியே செய்து, மனதில் நிம்மதியை அடைந்தார். மற்றவர்களுக்கு உதவுவதன் மூலம் நம் மனம் நிம்மதியடையும்.
In simple words: ஒரு செல்வந்தருக்கு மனதில் நிம்மதி இல்லை. ஒரு துறவி அவரிடம், அதிக செல்வம் தான் உனது பாரம் என்று கூறினார். அவர் தனது செல்வத்தை ஏழைகளுக்குக் கொடுத்ததும், அவருக்கு நிம்மதி கிடைத்தது.

🎯 Exam Tip: When sharing stories, focus on the core message and the key events. Use simple language to make it easy for everyone to understand the moral.

Question 2. 'உண்மை ஒளி' படக்கதையை வகுப்பறையில் நாடகமாக நடித்துக் காட்டுக.
Answer:
காட்சி -1
ஜென் குரு: குழந்தைகளே! உண்மையான ஒளி எது என்பதைப் பற்றி இன்று அறிந்து கொள்ளப் போகிறோம்.
மாணவர்கள்: அறிந்து கொள்ள ஆவலாக உள்ளோம் ஐயா!
ஜென் குரு: பிறக்கும் போது எல்லா உயிர்களும் சமம். பசி, தாகம், தூக்கம் போன்ற தேவைகள் எல்லா உயிர்களுக்கும் உண்டு. இரவும், பகலும் மாறி மாறி வருவது போல, வாழ்க்கையில் இன்பமும் துன்பமும் மாறி மாறி வரும். இப்போது நான் உங்களை ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன். இருள் நீங்கி வெளிச்சம் வந்துவிட்டது என்பதை எந்த நேரத்தில் நீங்கள் அறிவீர்கள்?
மாணவன்: தொலைவில் நிற்கும் விலங்கு குதிரையா அல்லது கழுதையா என்று நான் அடையாளம் கண்டால், அது விடிந்துவிட்டது என்று அறிவேன் ஐயா.
ஜென் குரு: இல்லை. வேறு யாராவது சொல்ல முடியுமா?
மாணவன்: தூரத்தில் இருக்கும் மரம் ஆலமரமா அல்லது அரசமரமா என்று நான் அடையாளம் காண முடிந்தால், உண்மையாக விடிந்துவிட்டது என்பதை அறியலாம். சரிதானே ஐயா!
ஜென் குரு: இல்லை. வேறு யாருக்காவது தெரியுமா? (மாணவர்கள், "எங்களுக்குத் தெரியவில்லை ஐயா. தாங்களே கூறி விடுங்கள்," என்கின்றனர்.)
ஜென் குரு: ஒரு மனிதரைக் காணும்போது, அவர் உங்கள் உடன்பிறந்தவர் என்று எப்போது உணர்கிறீர்களோ, அப்போதுதான் உண்மையான ஒளி உங்களுக்குள் ஏற்படுகிறது என்பது பொருள்.
மாணவர்கள்: இரவும் பகலும் வெறும் கால மாற்றங்கள் தான். உண்மையான ஒளி நம் உள்ளத்தில் இருந்து வர வேண்டும் என்பதை நாங்கள் புரிந்துகொண்டோம் ஐயா.
ஜென் குரு: உள்ளுக்குள் ஒளி இல்லையென்றால், நடுப்பகல் வெயில் கூட இருட்டாகத் தோன்றும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். மீண்டும் நாளை சந்திப்போம். (வகுப்பு முடிந்து மாணவர்கள் கலைந்து செல்கின்றனர்.)

காட்சி -2
(குரு அருகில் உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்திற்குப் புறப்படுகிறார்.)
ஜென் குரு: (தனக்குள்ளே) இருட்டுவதற்குள் கிராமத்தை அடைய வேண்டும்.
ஜென் குரு: (வழியில்) ஆ! அங்கே சாலையோரத்தில் படுத்துக்கிடப்பது யார்? (குதிரையை நிறுத்தி, கீழே இறங்கிய குரு அந்த மனிதனை எழுப்புகிறார்.)
ஜென் குரு: குழந்தாய்! எழுந்திரு. நீ யார்? ஏன் இங்கே படுத்திருக்கிறாய்?
ஜென் குரு: (தனக்குள்ளே) இவன் மயக்கம் அடைந்திருக்கிறான். (படுத்துக்கிடந்தவனுக்கு நீரைப் பருகத் தருகிறார் குரு.)
ஜென் குரு: குழந்தாய்! எழுந்திரு. இந்த நீரைக் கொஞ்சம் குடி.
(மயக்கமடைந்தவன் எழுந்து உட்காருகிறான்.)
வழிப்போக்கன்: பசியால் மயங்கி விழுந்துவிட்டேன் ஐயா. நான் பக்கத்து கிராமத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.
ஜென் குரு: அப்படியா! சரி, என்னிடம் குதிரை இருக்கிறது. நான் உன்னை அழைத்துச் செல்கிறேன். (குரு, அவனைத் தன் குதிரையின் மீது உட்கார வைக்கிறார்.)
ஜென் குரு: மெதுவாக ஏறுப்பா! பார்த்து உட்கார். (குதிரையில் ஏறிய அவன், குதிரையை அடித்து வேகமாக விரட்டத் தொடங்குகிறான்.)
ஜென் குரு: ஆ! என்ன இது? ஓ! இவன் திருடன் போல இருக்கிறான். என் குதிரையைத் திருடவே இப்படி நடித்திருக்கிறான். (குரு ஏமாற்றத்துடன் நடந்து கிராமத்தை அடைகிறார்.)

காட்சி – 3
இடம்: சந்தை
ஜென் குரு: (மனதிற்குள்) இங்கு எப்படியாவது ஒரு குதிரையை வாங்கிக்கொண்டுதான் ஊருக்குத் திரும்ப வேண்டும்.
ஜென் குரு: ஆ! அதோ அங்கே நிற்பது என்னுடைய குதிரையைப் போல் உள்ளதே.
(குதிரையைத் திருடியவன் அங்கே நிற்கிறான். குரு அவன் தோளைத் தொடுகிறார்.)
ஜென் குரு: குழந்தாய்!
திருடன்: ஆ, நீங்களா? (குரு மெதுவாகச் சிரிக்கிறார்.)
ஜென் குரு: யாரிடமும் சொல்லாதே!
திருடன்: எதை? ஏன்?
ஜென் குரு: குதிரையை நீயே வைத்துக்கொள். ஆனால், இது உனக்கு எப்படி கிடைத்தது என்று யாரிடமும் சொல்லாதே.
திருடன்: (மனதிற்குள்) இவர் ஏமாந்தது யாருக்காவது தெரிந்தால் அவமானம் என்று நினைக்கிறாரோ?
ஜென் குரு: நீ நினைப்பது எனக்குப் புரிகிறது குழந்தாய்! ஆனால், நான் ஏமாந்து போனது தெரிந்தால், எதிர்காலத்தில் யாராவது சாலையில் மயங்கிக் கிடந்தால் கூட, அவர்களுக்கு யாரும் உதவ முன்வர மாட்டார்கள். புரிகிறதா? குறுகிய சுயநலத்திற்காக நல்ல கொள்கைகளை அழித்துவிடக்கூடாது. இதை நீ தெரிந்து கொள். இந்த நாடகம் மனிதநேயம் மற்றும் உதவும் மனப்பான்மையை வலியுறுத்துகிறது.
In simple words: இந்த நாடகம் ஒரு ஜென் குரு மற்றும் அவரது சீடர்களுக்கு இடையிலான உரையாடல் மூலம் தொடங்குகிறது. உண்மையான ஞானம் என்பது, சக மனிதர்களைச் சகோதரர்களாகக் கருதுவதுதான் என்று குரு விளக்குகிறார். பின்னர், ஒரு திருடன் குருவின் குதிரையை ஏமாற்றி எப்படித் திருடுகிறான் என்பதையும், பின்னர் குரு அவனுக்கு பொதுநலத்தைப் பற்றி அறிவுறுத்துவதையும் இந்த நாடகம் காட்டுகிறது.

🎯 Exam Tip: When enacting a play, pay attention to voice modulation, expressions, and body language to convey the characters' feelings and the story's message effectively.

பாடநூல் மதிப்பீட்டு வினா

Question 1. 'உண்மை ஒளி படக்கதையைக் கதையாகச் சுருக்கி எழுதுக.
Answer:
முன்னுரை: சீனா மற்றும் ஜப்பான் நாடுகளில் வாழ்ந்த துறவிகள் ஜென் துறவிகள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். அவர்களின் அறிவுரைக் கதைகளே ஜென் கதைகள். 'உண்மை ஒளி' என்பது அத்தகைய ஜென் கதைகளில் ஒன்றாகும்.
குருவும் சீடர்களும்: ஒரு நாள், ஜென் குரு தன் சீடர்களுக்கு 'உண்மை ஒளி' பற்றிப் பாடம் நடத்திக்கொண்டிருந்தார். பசி, தாகம், தூக்கம் போன்ற அடிப்படைத் தேவைகள் எல்லா உயிர்களுக்கும் சமமானவை என்று அவர் விளக்கினார். இரவும் பகலும் மாறி மாறி வருவது போல, இன்பமும் துன்பமும் வாழ்க்கையில் வந்து போகும் என்றார். அப்போது குரு சீடர்களிடம், "இருள் விலகி வெளிச்சம் வந்துவிட்டது என்பதை நீங்கள் எந்த நொடியில் உணர்வீர்கள்?" என்று கேட்டார்.
உண்மை ஒளி: சீடர்களில் ஒருவன், "தொலைவில் உள்ள விலங்கு குதிரையா அல்லது கழுதையா என்பதை நான் அடையாளம் கண்டதும் வெளிச்சம் வந்துவிட்டதை அறிவேன்," என்றான். மற்றொருவன், "தூரத்தில் இருக்கும் மரம் ஆலமரமா அல்லது அரசமரமா என்பதை நான் கண்டறிந்து உண்மையான விடியலைக் கண்டறிவேன்," என்றான். குரு இந்த பதில்கள் தவறு என்று கூறினார். ஒரு மனிதரைக் காணும்போது, அவர் நம் உடன்பிறந்தவர் என்று எப்போது உள்ளத்தால் உணர்கிறோமோ, அப்போதுதான் உண்மையான ஒளி நமக்குள்ளே தோன்றுகிறது என்பதே சரியான பதில் என்றார் குரு. இதுவே சக மனிதர்கள் மீது அன்பு கொள்வதின் உண்மையான அர்த்தமாகும்.
குருவை ஏமாற்றிய திருடன்: ஒரு முறை, குரு குதிரையில் அருகில் உள்ள ஒரு கிராமத்திற்குச் சென்றார். வழியில் ஒருவன் மயங்கிக் கிடந்தான். குரு அவனுக்கு தண்ணீர் கொடுத்து, குதிரை மீது ஏற உதவினார். ஆனால், அவன் குதிரையுடன் வேகமாக தப்பி ஓடிவிட்டான். குரு ஏமாற்றமடைந்ததை உணர்ந்தார்.
திருடனுக்கு அறிவுரை: குதிரையைத் தேடி குரு சந்தைக்குச் சென்றபோது, அந்த திருடன் குதிரையை விற்றுக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். குரு அவனை அணுகி, "யாரிடமும் சொல்லாதே!" என்றார். திருடன் குழப்பத்துடன், "எதை? ஏன்?" என்று கேட்டான். குரு, "குதிரையை நீயே வைத்துக்கொள், ஆனால் இது உனக்கு எப்படி கிடைத்தது என்று யாரிடமும் சொல்லாதே" என்றார். திருடன் குரு அவமானப்பட விரும்பவில்லை என்று நினைத்தான். ஆனால் குரு விளக்கினார், "நான் ஏமாந்து போனது தெரிந்தால், எதிர்காலத்தில் உண்மையிலேயே யாராவது சாலையில் மயங்கிக் கிடந்தால், அவர்களுக்கு யாரும் உதவ முன்வர மாட்டார்கள். குறுகிய சுயநலத்திற்காக நல்ல கோட்பாடுகளை அழிக்கக் கூடாது."
முடிவுரை: இக்கதை, பிறரை ஏமாற்றுவது என்பது மற்றவர்களுக்கு உதவும் மனப்பான்மையையும் தடுக்கும் என்பதை நமக்கு உணர்த்துகிறது. மனிதநேயமும் உதவும் மனப்பான்மையும் வாழ்க்கைக்கு மிகவும் முக்கியம்.
In simple words: ஜென் குரு தன் சீடர்களுக்கு உண்மையான ஞானம் என்பது சக மனிதனைச் சகோதரனாகக் கருதுவதுதான் என்று போதித்தார். ஒருமுறை குருவின் குதிரையை ஒருவன் திருடினான். குரு அவனிடம், இந்தத் திருட்டு பிறர் உதவும் மனப்பான்மையைக் குறைத்துவிடும் என்று எடுத்துரைத்தார்.

🎯 Exam Tip: When summarizing a story, clearly introduce the main characters and setting, then describe the major events in chronological order, and conclude with the central theme or moral of the story.